مائده

همین ابتدا از خواننده گرامی تقاضا می کنم، برای لحظاتی چشمان خود را بسته و همه انچه در چهارسال گذشته حول محور مذاکرات با امریکا و پیمان ژنو و برجام به انجام رسید از مقابل چشم تان عبور دهید، به انها فکر کنید، به سرعت مرور کنید و سپس بندهای ذیل الذکر را به طور دقیق مورد مطالعه و مداقه قرار دهید... می خواهم برای دومین مرتبه تاکید کرده و مجدداً خواهش کنم با دقت و حوصله جملات زیر را بخوانید. بگذارید برای شما خواننده گرامی همین ابتدای مقاله بگویم حتما به سرعت گوینده این جملات را خواهید شناخت، اما از خواندن دقیق آن دست نکشید. با دقت بخوانید، بدون شک پایان مقاله آنچه شما می پنداشته اید نخواهد بود... 1-...

باید اعتراف بکنیم که شیخ حسن روحانی با همه نقاط ضعفش یک نقطه قوت دارد که همه آنها را می پوشاند. البته این نقطه قوت برای او مانند نردبام خشکیده است که برای رسیدن به اوج از آن بالا می رود، اما هرچه بالا می رود فقط ارتفاعش از زمین و افزایش خطر هلاکت در اثر سقوطش بیشتر می شود و لیکن به آن اوج دست نمی یابد. آن نقطه قوت چیزی نیست جز یک تشکیلات قوی و کاملا هماهنگ و صد البته فرصت طلب. بر خلاف احمدی نژاد که انسان پرتلاش اما تک رو بود و همیشه باید خودش می دوید و ذاتاً اعتقادی به تیم نداشت، حسن روحانی شدیداً اعتقاد به کار تیمی و رسانه ای دارد و در تیمش همه می دانند کارشان چیست. همه می دانند کی و چه وقت باید درباره چه چیز توئیت بذارد، یا مصاحبه کند، یا مظلوم نمایی کند، یا جار و جنجال کند. همه توسط یک تی...

مدتها شده رهبر عزیز انقلاب خطبه خوان صلاة آدینه نشده اند و ما هر سال بوی خطبه ها را و رویت شکوه اقتدار رهبر خطبه خوان و سلاح بدستمان را از پس نماز عید فطر انتظار داریم. رهبری که با هر حرکتش حرفی و سخنی، حکمت و نصیحتی برایمان دارد. یک روز، در اوج غرور و تکبر آمریکایی ها آنان را به سخره گرفت که این حرف را لاف در غریبی است، یک روز با گرفتن قناسه در دست به عنوان سلاح برای ملت و امت پیام می فرستد، یک روز با انداختن زیلوهای ساده روی فرش های حرم امام(ره) با ما حرف می زند و عید فطر امسال هم با گرفتن برنو به عنوان یک سلاح اصیل ایرانی جای ژ-3 و قناسه در دست با ما سخن...